“Daha en başta konuşamayacağını görüyorum; hâlâ baygın gibisin ve bütün gücünle nefes almaya çalışıyorsun. İkinci olarak, beni suçlamaya ve yerden yere vurmaya henüz alışmış değilsin; üstelik gözyaşlarının bentleri açılmış durumda—çok konuşsan hepsi birden boşanıverecek. Zaten hesap sormak, azarlamak, sahne yapmak gibi bir arzun da yok: sen şu anda nasıl davranacağını düşünüyorsun—konuşmanın bir işe yaramayacağını varsayıyorsun. […]
Continue Reading
Sabah, o kısa süreli delilik sahnesi dışında, yeterince sakindi. Kilisedeki hadise gürültülü olmamıştı; ne bir tutku patlaması yaşanmıştı, ne yüksek sesli bir tartışma, ne bir meydan okuma, ne de gözyaşı ya da hıçkırık… Yalnızca birkaç söz söylenmişti: evliliğe karşı sakin bir itiraz dile getirilmiş; Bay Rochester tarafından sert ve kısa sorular sorulmuş; yanıtlar, açıklamalar verilmiş, […]
Continue Reading
Sophie sabah yedide gelip beni giydirdi: işi o kadar uzun sürdü ki, sanırım Bay Rochester benim gecikmemden sabırsızlanmış olmalı, yukarıya, neden hâlâ gelmediğimi sormak için haber gönderdi. Sophie, duvakımı (sonuçta sade, kare biçimli sarı tül) bir broşla saçlarıma tutturuyordu; ben de ellerinden olabildiğince çabuk sıyrıldım. “Dur!” diye bağırdı Fransızca. “Kendine aynada bak: daha bir kez […]
Continue Reading
Keşke gelse! Keşke gelse!” diye haykırdım, hipokondriyle karışık bir önseziye kapılmış olarak. Çay vakti gelmeden önce geleceğini ummuştum; ama şimdi hava kararmıştı: onu ne tutuyordu? Bir kaza mı olmuştu? Dün geceden kalan olay bir kez daha aklıma geldi. Bunu bir felaketin habercisi olarak yorumladım. Umutlarımın fazla parlak olduğunu ve gerçekleşemeyeceğinden korktum; son zamanlarda o kadar […]
Continue Reading
Bu anda umurumda değil, sevgilim,Üzerimden ne geçerse geçsin,Kanat çırpar gibi güçlü ve hızlı,Öç ilan etse bile: Kibirli Nefret beni devirmeye kalksa,Adalet yolumu tıkasa,Korkunç Kudret öfkeyle çatık kaşlaSonsuz düşmanlık yemini etse: Sevgilim küçük elleriniAsil bir güvenle benim elimde buldu;Ve and içti ki, evliliğin kutsal bağıBizim ruhlarımızı birbirine sarsın. Sevgilim, mühürlü bir öpücükleBana birlikte yaşayacaklarına—birlikte öleceklerine dair […]
Continue Reading
“Sesini beğendim mi?” diye sordu. “Çok beğendim.” Onun bu hassas ve gururlu benliğini şımartmayı pek sevmiyordum; ama bir kez olsun, ve işi kolaylaştırmak amacıyla, onu hem yatıştıracak hem de harekete geçirecek şekilde davranmaya karar verdim. “Öyleyse, Jane, sen eşlik edeceksin.” “Pekala efendim, deneyeceğim.” Denemeye başladım, fakat kısa süre içinde tabureden kaydırıldım ve “küçük beceriksiz” ilan […]
Continue Reading
—Adele, şu tarlaya bak. Artık Thornfield kapılarının dışındaydık ve Millcote’a doğru düzgün, hafifçe kayarak ilerliyorduk; orada toz, gök gürültüsü fırtınasından sonra yerleştirilmişti; alçak çitler ve her iki yanda yükselen ağaçlar, yağmurla tazelenmiş yeşillikleriyle parlıyordu. —O tarlada, Adele, yaklaşık iki hafta önce bir akşam vakti yürüyordum; o gün, senin bana bahçe çayırlarında saman toplamamda yardım ettiğin […]
Continue Reading
“Yüzlerinin güzelliğiyle bana hoş gelen kadınlardan, ruhsuz ve kalpsiz olduklarını anladığımda nefret ederim – bana yalnızca bir düzlüğü, bayağılığı, belki de budalalığı, kabalığı ve kötü huyları gösterdiklerinde… Ama berrak bir bakışa, etkili bir dile, ateşten yaratılmış bir ruha, eğilse de kırılmayan bir karaktere sahip olanlara karşı… hem esnek hem kararlı, uysal olduğu kadar tutarlı olana […]
Continue Reading
Jane’in Sözleri: “Thornfield’den ayrılacak olmaktan ıstırap duyuyorum. Thornfield’i seviyorum. Onu seviyorum, çünkü burada, en azından bir süreliğine, dopdolu ve neşe dolu bir hayat yaşadım. Ezilmedim. Taş kesilmedim. Aşağılık beyinlerle aynı mezara gömülmedim ve parlak, enerjik, yüce olan her şeyle iletişim kurma umudundan mahrum bırakılmadım. Benim saygı duyduğum, keyif aldığım, özgün, güçlü ve engin bir zihinle […]
Continue Reading
“Yolculuk değil, aradaki mesafe; hem deniz de bir engel—” “Neyden engel, Jane?” “İngiltere’den ve Thornfield’dan ve—” “Ee?” “SİZDEN, efendim.” Bunu neredeyse istemsizce söyledim ve irademin hiçbir müdahalesi olmadan gözlerimden yaşlar boşandı. Ancak, duyulacak kadar ağlamadım; hıçkırmaktan kaçındım. Bayan O’Gall ve Bitternutt Köşkü düşüncesi kalbime bir soğukluk saldı; şu an yanında yürüdüğüm efendimle arama girmek kaderindeymişçesine […]
Continue Reading