Jane Eyre – Bölüm 24 (Sadece İki Sayfa)
Posted inDünya Klasikleri - Türkçe Jane Eyre

Jane Eyre – Bölüm 24 (Sadece İki Sayfa)

“Hayır, hayır efendim! Başka şeyler düşünün, başka konulara geçin, başka bir tonda konuşun. Bana sanki güzel bir kadınmışım gibi hitap etmeyin; ben sizin sade, Quaker usulü mürebbiyenizim.” “Benim gözümde bir güzelsiniz; kalbimin istediği türden bir güzellik—zarif ve havadâr.” “Cılız ve önemsiz demek istiyorsunuz. Sanrılar…
No Comments
Jane Eyre – Bölüm 18 (Sadece İki Sayfa)
Posted inDünya Klasikleri - Türkçe Jane Eyre

Jane Eyre – Bölüm 18 (Sadece İki Sayfa)

Onun canlandırıcı varlığının yokluğu, Millcote’a iş için çağrıldığı ve geç saatlere kadar dönmesinin beklenmediği bir gün özellikle hissediliyordu. Öğleden sonra yağmurluydu: Partinin, yakınlarda Hay’in ötesindeki bir meraya kurulan çingene kampını görmek için yapmayı planladığı yürüyüş ertelendi. Bazı beyler ahırlara gitmişti; gençler ve genç hanımlar…
No Comments
Jane Eyre – Bölüm 18
Posted inDünya Klasikleri - Türkçe Jane Eyre

Jane Eyre – Bölüm 18

Bu koşullar altında aşkı soğutacak ya da yok edecek hiçbir şey yoktu; fakat umutsuzluk yaratacak çok şey vardı. Okuyucu, belki de, kıskançlık duygusunu uyandıracak çok şey de olduğunu düşüneceksiniz: bir kadının, benim durumumda, Miss Ingram’ın durumundaki bir kadına karşı kıskançlık hissetmeye cüret edebileceğini. Ama…
No Comments
Jane Eyre – Bölüm 16 (Sadece İki Sayfa)
Posted inDünya Klasikleri - Türkçe Jane Eyre

Jane Eyre – Bölüm 16 (Sadece İki Sayfa)

Olduğum yerde öylece kalakalmıştım; Grace Poole’un serinkanlılığı ve çözülmesi imkânsız gibi görünen ikiyüzlülüğü karşısında adeta nutkum tutulmuştu. Tam o sırada aşçı içeri girdi. “Bayım Poole,” dedi Grace’e seslenerek, “hizmetçilerin yemeği neredeyse hazır, aşağı iner misiniz?” “Hayır; yarım litrelik bir bira ve biraz pudingi tepsiye…
No Comments
Jane Eyre – Bölüm 15 (Sadece İki Sayfa)
Posted inDünya Klasikleri - Türkçe Jane Eyre

Jane Eyre – Bölüm 15 (Sadece İki Sayfa)

Her ne kadar artık mumumu söndürüp yatağa uzanmış olsam da, bir türlü uyuyamıyordum. Bay Rochester’ın o gün cadde boyunca yürürken durup, kaderinin karşısına çıkıp Thornfield’da mutlu olma cesaretini gösterdiğini anlattığı an gözümün önünden gitmiyordu. "Neden olmasın ki?" diye düşündüm. "Onu bu evden uzaklaştıran ne?…
No Comments