“Kızım, ayartıdan kaç.”“Anne, kaçacağım.” Bu yanıtı, o vecd hâlindeki düşten uyandıktan sonra verdim. Hâlâ geceydi; ama temmuz geceleri kısadır: gece yarısından kısa bir süre sonra tan söküyordu. “Üzerime düşen göreve başlamak için erken sayılmaz,” diye düşündüm. Kalktım; zaten giyinik sayılırdım, yalnızca ayakkabılarımı çıkarmıştım. Çekmecelerimde…