“Görebildiğim kadarıyla, aslına bir an önce sahip çıkmanız daha akıllıca ve daha isabetli olurdu.” Bu sırada oturmuştu; resmi önündeki masaya koymuş, alnını iki elinin arasına alarak ona derin bir sevgiyle eğilmişti. Artık benim cüretim karşısında ne öfkelendiğini ne de sarsıldığını sezebiliyordum. Hatta, dokunulmaz saydığı…