Sefiller – İkinci Kitap – X. Bölüm

Sefiller – İkinci Kitap – X. Bölüm

Uyanan Adam Gece yarısını geçerken, katedralin çanları ikiye vurduğunda Jean Valjean uykusundan sıçradı. Onu uyandıran, çanların sesi değil, yatağın beklenmedik derecede rahatlığıydı. Yirmi yıldır bir yatakta uyumamış bir adam için bu his başlı başına yabancıydı. Giysilerini çıkarmamış olsa bile, bu alışılmadık konfor onun uykusunu…
Sefiller – İkinci Kitap – VII. Bölüm

Sefiller – İkinci Kitap – VII. Bölüm

Umutsuzluğun Derinlikleri Haydi bunu ifade etmeye çalışalım. Toplum, kendi elleriyle yarattığı bu gerçeklerle yüzleşmek zorunda. Çünkü böylesi şeyler onun eseridir. Daha önce de söylediğimiz gibi, o bir cahildi; ama aptal değildi. İçinde yanıp duran bir ışık, karanlıkla boğuşan bir parıltı vardı. O ışık, felaketin…
Sefiller – İkinci Kitap – VI. Bölüm

Sefiller – İkinci Kitap – VI. Bölüm

Jean Valjean Gecenin bir vakti, Jean Valjean aniden uyandı. Brie bölgesinden, yoksul bir köylü ailesinin çocuğuydu Jean Valjean. Çocukluğu boyunca ne bir okul yüzü görmüş ne de okuma yazma öğrenme fırsatı bulmuştu. Genç bir adam olduğunda, Faverolles’da ağaç budayarak geçimini sağlamaya başlamıştı. Annesi Jeanne…
Sefiller – İkinci Kitap – V. Bölüm

Sefiller – İkinci Kitap – V. Bölüm

Sükûnet Kardeşine iyi geceler dileyen Piskopos Bienvenu, masanın üzerindeki iki gümüş şamdanın birini aldı ve diğerini misafirine uzatarak nazikçe, – Bayım, sizi odanıza götüreyim, dedi. Adam, tek kelime etmeden onu takip etti. Daha önce anlatıldığı gibi, bu mütevazı evin düzeni bir hayli ilginçti. Oratoryoya…
Sefiller – İkinci Kitap – III. Bölüm

Sefiller – İkinci Kitap – III. Bölüm

Pasif İtaatin Kahramanlığı Kapı birdenbire açıldı. Genişçe aralanmış, sanki güçlü bir irade tarafından itilmişti. Bir adam içeri girdi. Bu adamı hatırlıyorduk elbette: Daha az önce barınacak bir yer ararken sokakları arşınlayan o yolcu. Adam bir adım atarak odanın ortasında durdu, ardından kapıyı arkasında açık…